Notice: La fonction _load_textdomain_just_in_time a été appelée de façon incorrecte. Le chargement de la traduction pour le domaine blossom-feminine a été déclenché trop tôt. Cela indique généralement que du code dans l’extension ou le thème s’exécute trop tôt. Les traductions doivent être chargées au moment de l’action init ou plus tard. Veuillez lire Débogage dans WordPress (en) pour plus d’informations. (Ce message a été ajouté à la version 6.7.0.) in /usr/local/www/wordpress/wp-includes/functions.php on line 6131
{"id":2010,"date":"2022-05-11T09:12:00","date_gmt":"2022-05-11T07:12:00","guid":{"rendered":"https:\/\/patrimoni.osca.dev\/?p=2010"},"modified":"2022-05-12T10:05:02","modified_gmt":"2022-05-12T08:05:02","slug":"rodes-ostal-daulhon-dich-darmanhac","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/patrimoni.osca.dev\/?p=2010","title":{"rendered":"Rod\u00e9s, ostal Daulhon dich d’Armanhac"},"content":{"rendered":"\n

per Olivi\u00e8r Daillut-Calvignac (articla estrach del siti : eraldica-occitana.com<\/a>) <\/p>\n\n\n\n

Voir la traduction<\/a><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Ostal Daulhon a Rod\u00e9s<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

En plen centre vila, la pich\u00f2ta pla\u00e7a de l’Olmet marca l’empla\u00e7ament de l’arbre ont los comtes de Rod\u00e9s (Rodez, 12) rendi\u00e1n la just\u00edcia al p\u00e8 de lor cast\u00e8l. Es aqu\u00ed que se p\u00f2t descobrir un dels bastiments mai polits e interessants de la capitala roergassa. D’u\u00e8i, lo monde l’ap\u00e8lan \u00ab ostal d’Armanhac \u00bb en sovenir dels comtes d’Armanhac e de Rod\u00e9s que i auri\u00e1n demorat. Aqueste ostal\u00e0s monumental que fa l’angle entre la pla\u00e7a e la carri\u00e8ra del Val es un exemple caracteristic de l’arquitectura de transicion entre l’Atge-Mejan e la Renaissen\u00e7a. Fogu\u00e8t bastit al s\u00e8gle 16 per una familha patriciana del Borg de Rod\u00e9s : los Daulhon o d’Aulhon.
S’i p\u00f2don observar dos escuts portant las armas d’aquesta familha : \u00ab de \u2026 al leon de \u2026 al cap de \u2026 cargat de tres estelas de \u2026 \u00bb. Son probablament d’armas parlantas se consideram la prononciacion de Daulhon coma de \u00ab dau lion \u00bb.<\/p>\n\n\n\n

Lo primi\u00e8r se vei del def\u00f2ra e ondra lo batent central de la p\u00f2rta d’entrada de fusta polidament escultada que mena a la cort interiora de l’ostal. L’escut en cartocha es suportat per dos unic\u00f2rns e acompanhat d’un list\u00e8l e d’autres dec\u00f2rs. De cada costat, trobam dos autres batents ondrats de dos medalhons presentant de bustes d’\u00f2mes de perfil de qual l’identitat es pas coneguda. Aquestas partidas de fusta, que fagu\u00e8ron probablament partida d’una restauracion posteriora, semblan \u00e7aquel\u00e0 \u00e8sser estadas realizadas a l’identic. Son, en tot cas dins un estat de conservacion remirable e seguisson ben l’estile escultural del bastiment.
Lo segond se tr\u00f2ba sul fronton, al dess\u00fas de la p\u00f2rta b\u00e8la que mena als escali\u00e8rs que desservisson los estatges de l’ostal. I tornam trobar los dos unic\u00f2rns coma sup\u00f2rts e ves\u00e8m ben sus aquesta figuracion autentica que son ben tres estelas de u\u00e8ch rais que cargan lo cap de l’escut.
Un linhatge de mercadi\u00e8r anoblits
La familha Daulhon1 sembla tirar son nom del vilatge d’Aulhon pr\u00f2che de Lagui\u00f2la (Laguiole, 12) sul plat\u00e8u d’Aubrac. Aparentament, aqueste linhatge borg\u00e9s se vengu\u00e8t installar a Rod\u00e9s pendent lo s\u00e8gle 15 e trobam un Huc Daulhon, mercadi\u00e8r del Borg en 1437.
S’ocupa alara de com\u00e8rci de p\u00e8ls de motons e ger\u00eds una ostalari\u00e1, pla\u00e7a de l’Olmet.  Ser\u00e0 consol del Borg en 1455 e 1463. Un Giraud Daulhon, mercadi\u00e8r e banqui\u00e8r,  li succeda coma consol del Borg en 1489, 1500, 1505 e 1512.
Es ambe son filh, Huc Daulhon, que lo linhatge va at\u00e9nher lo maximom de son poder.
Se marida en 1504 ambe Catarina de Ginhac e crompa de 1512 a 1527 d’importants domenis a l’entorn de Rod\u00e9s. Aital se p\u00f2t declarar senhor de La Comba e La Roqueta (La Combe e La Roquette, cna d’\u00d2nes-lo-Cast\u00e8l, Onet-le-Ch\u00e2teau, 12) e donc accedir a la noblessa. Manten la pres\u00e9ncia familiala dins lo consolat del Borg d’un biais regular (1518, 1523, 1531 e 1548). Desvolopa sas activitats banc\u00e0rias cap a l’estrangi\u00e8r e dubr\u00eds una banca a Tolosa, \u00e7\u00f2 que l’empacha pas de contunhar lo neg\u00f2ci de mat\u00e8rias primi\u00e8ras (blat, coire en placas\u2026).
En mai de tot aqu\u00f2, se vira cap als oficis financi\u00e8rs de la Gl\u00e8isa : en 1520, es com\u00eds a percebre los d\u00e8imes dins los dioc\u00e8sis de Rod\u00e9s, Caors e Albi ; en 1534 es fermi\u00e8r del temporal de l’avescat de Rod\u00e9s pel cardinal d’Armanhac ; s’ocupava tanben de las fin\u00e0ncias del convent dels Cordeli\u00e8rs de Rod\u00e9s. Es el que fagu\u00e8t bastir a la pla\u00e7a de l’ostalari\u00e1 familiala, aqueste ostal\u00e0s, dich d’Armanhac, qu’illustra tan polidament l’arquitectura civila de la Renaissen\u00e7a a l’entorn de 1530. Fagu\u00e8t son testament en 1546 e demand\u00e8t a \u00e8sser sepelit dins sa cap\u00e8la de la gl\u00e8isa Sant Aman\u00e7 de Rod\u00e9s, dins lo tomb\u00e8l de sos parents.
Apr\u00e8s el, lo linhatge s’aflaqu\u00eds, son filh Aman\u00e7, senhor de La Roqueta, ser\u00e0 consol del Borg de Rod\u00e9s en 1556, 1566 e 1571. Franc\u00e9s, filh d’Aman\u00e7, que Huc Daulhon avi\u00e1 fach son eiriti\u00e8r universal sembla \u00e8sser m\u00f2rt pro jove e sens descend\u00e9ncia.
Lo fraire de Huc Daulhon, Joan d’Aulhon, implanta per sa part son neg\u00f2ci a Lion (Lyon, 69) e fa tanben fortuna. En 1528, es qualificat de n\u00f2ble e es senhor de Chiel2<\/sup> (a un vintenat de qm al n\u00f2rd de Lion, cna de Lucenay, 69), Bos\u00f2ls (Bouzols, cna Arsac en Velay, 43) e Servissac (St-Germain-Laprade, 43)3<\/sup>. Se declara al meteis moment coma borg\u00e9s de Lyon4<\/sup> dins lo contract de venda que li fa son s\u00f2gre Bertrand de Cast\u00e8lpers de la baronia de Servi\u00e8ras de Gevaudan (Servi\u00e8res, 48) per la soma de 8 000 liuras tornesas5<\/sup>.
Apr\u00e8s sa m\u00f2rt, en 1555, dos de sos filhs visiblament plan endeutats, Jacme d’Aulhon, vailet de cambra ordinari del rei e Falip d’Aulhon, ancian recebeire de l’imp\u00f2st de l’equivalent de Lion, vendon las senhori\u00e1s de Servi\u00e8ras e de la Chartonni\u00e8re en Lyonnais (Ouilly, cna Gleiz\u00e9, 69) per 14\u2009000 LT a lors creditors. Franc\u00e9s e P\u00e8ire d’Aulhon, fraires dels vendeires son testim\u00f2nis d’aquesta venda. G. Jourda de Vaux6<\/sup> nos apren tanben que lo meteis Jacme d’Aulhon, senhor de Chiel, vend\u00e8t de dreches sul vilatge de Jarnioux (69) en 1561 e qu’aquesta venda fogu\u00e8t ratificada en 1566 per son fraire Falip, senhor de la Chartonni\u00e8re.
Segon l’Armorial g\u00e9n\u00e9ral du Lyonnais, Forez et Beaujolais d’A. Steyert7<\/sup>, los d’Aulhon, barons de Boujols portavan \u00ab d’azur a tres mi\u00e8g-v\u00f2ls o tres alas d’aur \u00bb. Malurosament la not\u00edcia consacrada al linhatge i es talament teunha e sens sorga qu’i trobam pas gaire d’informacion que nos podri\u00e1n entresenhar sus sas destinadas coma sus l’origina d’aquesta identitat eraldica que podri\u00e1 \u00e8sser parlanta o allusiva8<\/sup>.
D’unas sorgas9<\/sup> pretendon que la familha d’Aulhon-Servi\u00e8ras portava un \u00ab escartairat d’azur a la crotz bertrescada d’argent e d’azur al leon d’aur \u00bb.  Pr’aqu\u00f2, coma sovent dins aquestas \u00f2bras eraldicas del s\u00e8gle 19, l’abs\u00e9ncia de sorga rend malaisida tota verificacion. Al contrari, M.de Saint-Allais10<\/sup> balha aquestas armas a una familha d’Aulon de Borgonha. Quant a O. de Poli, recusant aquesta darri\u00e8ra origina geografica, atribu\u00eds aqueste escut a la familha d’Aulon de Big\u00f2rra e Comenge11<\/sup>. A n\u00f2stre vejaire, sola la pres\u00e9ncia d’un leon dins l’escartairat podri\u00e1 restacar aquestas armas a las dels Daulhon de Roergue, mas la frequ\u00e9ncia granda d’aqueste animal eraldic convida a \u00e8sser plan prudents.
Las doas brancas dels Daulhon de Roergue e de Lyon semblan escantidas a la fin del s\u00e8gle 16. Sol aqueste magnific ostal\u00e0s del centre vila rodan\u00e9s nos permet de mesurar la riquessa que podi\u00e1n amolonar aquestes linhatges de mercadi\u00e8rs d’origina pro mod\u00e8stas, que lo neg\u00f2ci e la finan\u00e7a enau\u00e7avan a la noblessa baroniala. La destinada de la familha d’Aulhon m\u00f2stra \u00e7aquel\u00e0 que pro sovent, aquesta ascencion sociala espectacul\u00e0ria se podi\u00e1 escantir en qualques generacions a pena. <\/p>\n\n\n\n

  1. F\u00f2ra mencion autra, las informacion sul linhatge que seguisson son tiradas de J. Bousquet, Enqu\u00eate sur les commodit\u00e9s du Rouergue en 1552, Privat 1969 p.105 e seg. <\/em><\/li>
  2. Sus aqueste domeni veire : https:\/\/archives.rhone.fr\/ark:\/28729\/t1wm3jsgz6xb . Joan ne fa l’omenatge en 1520. Aqueste fieu pass\u00e8t per aligan\u00e7a a la familha de Gaspard en 1567 (A. Steyert, Armorial g\u00e9n\u00e9ral du Lyonnais, Forez et Beaujolais, Lyon, 1860, p.\u20095 e p.\u200943 ).<\/em><\/li>
  3. Los cast\u00e8ls de Bos\u00f2ls e de Servissac en Velai, situats a l’\u00e8st del Pu\u00e8i, fogu\u00e8ron crompats en 1525 per Joan Daulhon a Franc\u00e9s de La Tor d’Auvernha per 10 000 liuras tornesas. Torn\u00e8t vendre aquestes domenis en 1535 a Antoneta de Polinhac, tutritz de Franc\u00e9s de La Tor d’Auvernha<\/em><\/li>
  4. Fogu\u00e8t \u00e9chevin en 1520 M. de Saint-Allais, Nobiliaire universel de France, T.3 \u2013 2, 1875, p. 99.<\/em><\/li>
  5. Aquesta venda intervengu\u00e8t apr\u00e8s la m\u00f2rt de Charl\u00f2ta de Cast\u00e8lpers(1528), femna de Joan e correspondi\u00e1 al doari de la defunta. Compreni\u00e1 las depend\u00e9ncias de Vans e Navas en Vivar\u00e9s (Les Vans et Naves, 07) \u2013 veire : https:\/\/gw.geneanet.org\/zardoz?lang=fr&n=de+castelpers&oc=1&p=bertrand d’apr\u00e8s Archives de Loz\u00e8re E.122 e E.125.<\/em><\/li>
  6. Le nobiliaire du Velay et de l’ancien dioc\u00e8se du Puy, t\u00f2me 7 p.240<\/em><\/li>
  7. A. Steyert, Armorial g\u00e9n\u00e9ral du Lyonnais, Forez et Beaujolais,  Lyon, 1860, p. 5).<\/em><\/li>
  8. Las alas d’Aulhon podri\u00e1n evocar l’\u00e2la e son diminutiu alon en arpitan.<\/em><\/li>
  9. L.-\u2009A. Duhoux d’Argicourt , Alphabet et figures de tous les termes du blason, Paris, 1896.<\/em><\/li>
  10. Saint Allais, Nobiliaire universel de France, T.3 \u2013 2, 1875, p.100.<\/em><\/li>
  11. Annuaire du Conseil H\u00e9raldique de France, 1901, p.8.<\/em><\/li><\/ol>\n\n\n\n
    \"\"
    Genealogia de la familha Daulhon<\/figcaption><\/figure><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    per Olivi\u00e8r Daillut-Calvignac (articla estrach del siti : eraldica-occitana.com) Voir la traduction En plen centre vila, la pich\u00f2ta pla\u00e7a de l’Olmet marca l’empla\u00e7ament de l’arbre ont los comtes de Rod\u00e9s (Rodez, 12) rendi\u00e1n la just\u00edcia al p\u00e8 de lor cast\u00e8l. Es aqu\u00ed que se p\u00f2t descobrir un dels bastiments mai polits e interessants de la … <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2014,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[467],"tags":[461,25,169],"class_list":["post-2010","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-467","tag-heraldique","tag-occitan","tag-rodez"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/patrimoni.osca.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2010","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/patrimoni.osca.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/patrimoni.osca.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/patrimoni.osca.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/patrimoni.osca.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2010"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/patrimoni.osca.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2010\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2025,"href":"https:\/\/patrimoni.osca.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2010\/revisions\/2025"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/patrimoni.osca.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/2014"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/patrimoni.osca.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2010"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/patrimoni.osca.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2010"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/patrimoni.osca.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2010"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}